Cindy’s blog

Trauma zalf en kalenders.

De reis gaat beginnen…

Beleving, ik had een weerstand op het woord TRAUMA. Het werd overal voor gebruikt en ik las het bijna overal. Van trauma zalf tot trauma meditatie naar trauma kalanders. Ik was er allergisch voor, maar er was iets in mij dat aandacht nodig had. En zo ben ik de opleiding lichaamsgerichte trauma therapuet begonnen, het werd me al vlug duidelijk dat dit precies mijn plek was waar ik hoorde te zijn.  

Ik ga je meenemen naar de eerste opleiding dag: 

Na module 1 heb ik al heel veel nieuwe inzichten verkregen, ik heb heel veel moeite om mijn ruimte in te nemen in een groep. Ik kan me niet voorstellen en ik voel me nooit ergenes op mijn gemak. Om er “echt” te zijn, deze spanning loopt zo hoog op dat heel mijn lichaam reageert en blokkeert en in sommige gevallen ik eruit floep en volledig bevries en er een masker tevoorschijn komt.

Alleen al dat inzicht loop ik wel vaker tegen op en daarin mag ik mijn kwetsbaarheid toelaten. Maar nu weet ik dat ik deze heel makkelijk kan/mag reguleren, na dag 2 was er ook weer een deel moment en kon ik er echt blijven zitten en ervaarde een regulatie, wow dit is fijn.

Adem, ik had nog adem, en ik kon er blijven zitten om zo ook naar andere te blijven luisteren. En echt iets te leren tijdens de opleiding, dankbaar om dit ook door te mogen geven en zo ook een hulp koffertje voor de ander te maken… tot het woord veiligheid ontsprong.

Wat is eigenlijk veiligheid voor mij… 

Ik word verrast door een gevoel wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt, een inzicht, ik voel me nergens veilig met andere. Oeps een bewustwording van mijn eigen veiligheid, mijn eigen gedrag van en naar mijn trauma, hoezo heb ik een trauma? Mijn gedachtes gaan na de 2 dagen alle kanten op, heb ik dat ow ja vertraag verzacht het is oké. Ja, ik mag even mijn eigen yoga in, ja dat voelt goed. 

Wat heb ik toch allemaal gedaan om mezelf, maar te bewijzen, phoe die zelfstandigheid raakt me ook als geen ander. Het zet me aan het denken, ik hoor de woorden Sam (teacher) nog zeggen: zelfstandigheid is vaak een tekort aan aandacht, en is vaak gedwongen.

We roepen kijk eens hoe goed ze al kan (weg)lopen, hoe goed ze het allemaal zelf kan. Wat goed hé. Maar als kind werkt deze aanmoediging averechts, en is het fijn om veiligheid en verbondenheid te blijven voelen, en niet te vroeg zelfstandig te zijn. 

Spijker op zijn kop, hierdoor denk je dat je het ook wel allemaal alleen kan. Die bewijs drang komt voort uit hele andere dingen dan ik dacht.  

Ik merk wel dat er ook heel veel dingen zijn die ik al toepas als therapeut, mijn intuïtie en hier en nu, mijn waarnemingen verfijnen, en een open energie heb voor wat is. Het leert me ook een heel mooie oefeningen doen om energie te sturen, leerzaam.

Ik mag nu mensen gaan helpen vanuit een liefdevol hart en niet vanuit een pijn stuk. Het leren dragen van energie, en zo ook mijn eigen draagkracht te vergroten. 

Leermoment, hoe kan ik omgaan met spanning? Reguleren.

Maar ook het aangeven van grenzen en het bewust worden van de spanning is al nummer 1, het voelen. Vaak zit je al zo gevangen in het deel of is dat deel van je al zo ver weg gestopt. Emoties zijn niet altijd helpend, je kan er ook teveel in verdwijnen.

Dit lijdt vaak tot uitputting, reguleren kan je helpen om in het hier-en-nu te kunnen blijven waardoor er meer ontspanning ontstaat en je niet verdwijnt in de spanning.

Kom maar naar mij toe als je de weg niet meer weet…

 

Trauma wat is het eigenlijk?

 

Trauma is een diepe psychische wond.

Een trauma ontstaat als een gebeurtenis te moeilijk, te pijnlijk is om te verdragen, als een gebeurtenis aanvoelt als een aanslag op ons leven, op ons ‘zijn’, ons ‘zelf’.

Een trauma is als een aanslag op ons bestaan. Na een trauma lijkt ons bestaansrecht beschadigd. Als ons leed niet gezien wordt, ons trauma niet herkent of erkend wordt, lijkt ons bestaansrecht nog meer aangetast, nog twijfelachtiger.

Trauma zorgt ervoor dat je bang bent voor wat je voelt, zodat we ons zo druk maken om andere en vaak een laag zelbeeld, zelfwaarde en zelfzorg.

Herken je jezelf hierin? Laat je dan ook verrassen net als mij..  

Samen kijken naar de pijn, de pijn samen dragen is het begin van traumaverwerking.

 

Ik heb je gevonden…

 

 

Wat zit er allemaal nog meer verstopt…

Module 2 Zwangerschap en geboorte

Ik ga fris naar de opleiding, ik heb namelijk niet het gevoel dat ik een traumatische gebeurtenis heb meegemaakt met mijn eigen zwangerschap of geboorte. Dus nergens om druk om te maken, hoppa lekker. ( trauma verwerking is niemands zijn  grootste hobby, een natuurlijk gedrag is weg bewegen van de pijn)

We beginnen en ik vind het zo mooi hoe Sam begint, heeft hier iemand in de groep moeite met het onderwerp? Dan laat mij en de groep het mee dragen want dit kan een erg confronterend hoofdstuk zijn. Wil hier iemand iets over delen? (ik in mijn hoofd, ow yes dat heb ik gelukkig niet) totdat het stukje hechting en dissociatie tevoorschijn komt.

Welk verhaal vertelt ons lichaam, terwijl Sam dit zegt, sta ik uit, ik staar naar een tafel in het midden van het lokaal en ik ben volledig weg. Ik ben er even niet meer, de woorden brengen me in een oud pijnlijk stuk. Sam die alles voelt en zo’n sterk felt sense heeft ontwikkeld vraagt aan mij Cindy ben je er nog? Ik zie dat je even weg bent… 

Ow ja, euhm ja, euhm inderdaad, ja, ik ben er weer, wat maakt het dat je weg was? Euhm ja, ik weet het niet, maar ik weet wel dat mijn moeder mij vroeger veel alleen heeft gelaten, ze kon niet anders, ze ging even boodschappen doen en liet mij dan alleen thuis (slapen) want ik kon niet ook nog mee. (Mezelf teveel voelen, een gevoel waar ik vaak last van heb en daar dus al is begonnen) Dus lag ik alleen in mijn kribbe, voelbaar alleen, voelbaar intens verdrietig, hetgeen greep me bij de keel, ik voelde dat dat meisje nog steeds heel verdrietig en intens alleen was.

Wat heftig zegt Sam, kijk eens of je dat meisje wat daar alleen ligt of je haar even uit haar kribbe kan halen en haar omhelst. Een intense pijn en verdriet beschiet me, ik val er helemaal in een pijn verdriet wat ik nog nooit zo oprecht en intens gevoeld heb, ik snak het uit, er komen geluiden tijdens mijn verdriet die ik nog nooit eerder gehoord heb van mezelf. Op dan moment vraagt mijn klasgenoot mag ik bij je komen zitten… Contact, mijn lichaam reageert onmiddellijk, verzacht, een veilig gevoel om het samen te mogen dragen en het er mag zijn. HELING. 

Nadat het weer wat gezakt is en ik mijn tranen weg veeg, vraagt Sam of ik even (oog)contact wil maken met de groep. (Ik had destijds best veel moeite om mijn eigen schaamte in de ogen te kijken en echt contact te maken)

En kijk dan even hoe jij de mensen raakt, en ieder van ons een pijn stuk hiervan mag en kan dragen en voelen. Jij een opening maakt voor geraaktheid en pijn, ik die het heel moeilijk vond om in een groep mij plek in te durven nemen. Hier nu in de klas zit en liefdevolle, respectvolle en meelevende blikken mag ontvangen, de mede studenten die het voelbaar dragend maken om ites in mij te mogen helen, ik die weer een veiligheid ervaart in (oog) contact en voelbaar verbinding maakt met de hele klas. Deze blikken vergeet ik nooit meer…

De dag na deze ervaring heb ik een gevoel alsof er een vrachtwagen over me heen is gereden, maar ook een hele zware last heeft meegenomen. Heling van trauma…

Leermoment, aah ik was er gewoon niet bij. Dissociatie…

Een ultiem redmiddel bij trauma: Dissociatie

Soms is de pijn van trauma te groot om te dragen. Of ben je te klein om dat te kunnen. Of is het te gevaarlijk om er überhaupt aandacht aan te besteden. Omdat je bijvoorbeeld niet weg kunt of afhankelijk bent van diegene die jou pijn doet. Dagen lang, weken, maanden of jaren lang.

In dat geval beschikken we over een allerlaatste redmiddel, een ultiem mechanisme dat ons helpt om trauma te overleven, namelijk dissociatie.

Dissocieren betekent jezelf opsplitsen. bv in een persoon en in een lichaam; of in een ik denk dat en ik voel dat veranderd. 

Achter de vele vormen die dissociatie kan aannemen, gaat steeds eenzelfde gevoel schuil: een gevoel van vervreemding. Alsof je jezelf niet bent. Alsof je in stukken leeft, in stukken van jezelf.

Ik kan je helpen inzicht hierin te geven, je hoeft niet meer tegen jezelf te zeggen “ach, het valt wel mee”, of “ze konden niet anders”. Het leven weer echt leren leven, en bewustwording op je leven en gedrag verkrijgen.

Je oorlog in je hoofd tot rust mag komen, en uit je bubbel leert stappen om weer beetje bij beetje te kunnen verbinden.

Ik richt me tijdens een sessie vooral op bottom-up, waarin je gaat leren energetische grenzen aangeven, omgaan met je overgevoeligheid, en weer een veilig gevoel te ontwikkelen in en met je onderbuik gevoel.

Mensen die op jonge leeftijd getraumatiseerd zijn geraakt verbreken energetisch gezien de verbinding met de grond. En voelen zich vaak onbegrepen, en zijn op zoek naar “echte” verbinding en zijn er tegelijkertijd bang voor.

Trauma verwerking

Opstelling

Tijdens de opleiding is er een opstelling en vraagt Sam aan mijn klasgenoot: zou je iemand willen opstellen die de gezonde baarmoeder speelt? En voordat ze dat hierop beantwoorde, voelde ik al een spanning op komen, en ik dacht, Ach, ik ben de volgende die opgesteld wordt.

Het was een interessant gevoel, want het is een compliment naar mezelf. Dat ik voelbaar mijn intersubjectiviteit versterkt had om dat te voelen.

Maar ik voel ook een druk opkomen want shit, nu moet je dit ook doen, shit… Kan ik dat wel, wat moet ik doen? ow nee, ik heb ook een keuze, ik moet dit niet meer, en die voelbare overgave was al magisch voor mij.

Ik mag mezelf zijn dat is ok precies zoals ik ben, mijn lijf volgen daar zit het antwoord niet de angst in mijn hoofd. Ruimte het is oké, adem, ow ja adem en mijn stilte plek. Even hier en nu zijn. 

En op dat moment terwijl ik er weer zit vraagt Wendy, Cindy zou jij de gezonde baarmoeder willen spelen voor mij? Ja, ik mag het nu even zijn. De veilige gezonde baarmoeder, al is het maar voor even en om de ander daarin te steunen.

Wow de veilige voelbare gezonde baarmoeder, die ik ook gemist heb en ook zo graag had willen ervaren. Nu ik dit omschrijf pakt het me weer, een gevoel van verdriet, diep verdriet.

Gewoon even in de zachte veilige baarmoeder zijn, een gevoel van de liefde en warmte. Voelbare hartslag die niet verhoogd is, maar een voelbaar gezond ritme, veilig en warm.

Ow een diep verlangen…. Adem. Ik heb weer adem.

Het was een magische opstelling van heel veel heling en voelbaar verbondenheid, wat ieder in de klas raakte.

Een opstelling geeft je andere inzichten en laat je dingen bekijken in een ander perspectief, ik werk ook hierin trauma sensitief. Samen diep naar binnen bewegen en je innelijke wereld opstellen geeft helderheid. Ik werk tijdens de sessies ook met opstellingen.

3 weken later zit ik samen met het intervisiegroepje,  

Een groep van 3 klasgenoten bij elkaar. We hebben al best wel veel gedeelte in korte tijd en ik merk ook dat ik ingehaald werd door mijn eigen deling, want ik heb gedeeld over mijn abortus.

Maar het was zo mooi in de opstelling dat ik nu door Nancy en Sophie word geconfronteerd, mijn klasgenoot zei: toen jij gevraagd werd als gezonde baarmoeder tijdens de opstelling, deelde ik een blik met Sophie en wij dachten nog oeps… nee Cindy, moet ze dat nu wel doen?

Terwijl ze dit deelt, word ik gevangen in een diep stuk verdriet. Oh ja, Dat was er ook nog, die pijn was er ook nog.

En ondanks dat de opstelling 3 weken was geleden, kwam deze als een draaikolk in één keer weer terug. Ow ja, de gezonde baarmoeder die ik ook veel liever had gegeven aan mijn kindje dan een abortus.

Ow mijn lief kindje, ow nee…. 

 

Ik word weer opgeslokt met een diepe pijn en verdriet wat door mijn botten heen suist, een diepe leegte, een kou die van binnen zit die niet te omschrijven is, ik maak weer geluiden die ik alleen daar tegenkom…

 

Ik merk op dat zelfs de meiden ervan schrikken dat het me zo vangt, in de aanraking die ze me geven en de veiligheid die ze mij bieden is zo begripvol, maar dat, alleen dat maakt voor mij ook de veiligheid om het aan te gaan en het op durft te komen en te mogen helen.

En zo mezelf er niet in verlies waardoor de pijn ondragelijk wordt. Nee, samen mogen we het helen, ik hoef het niet alleen te dragen. Daar waar wij het samen doen op de laag van draagkracht, want het verdriet wordt niet minder, maar daar waar ik de veiligheid voel om de lading en de innerlijke kou te verwarmen. 

 

Ik was het helemaal vergeten, de ongezonde baarmoeder die er niet mocht zijn voor mijn kindje. En daar was het groepje, wat mij confronteren met mezelf. En, dat was eigenlijk totaal niet wat ze wilde.

Maar zo voel je, hoe vlug je een pijnlijk deel terecht kom wat ik zo zo diep had wegstopt. Trauma werk ook zo, een natuurlijke beweging is weg van de pijn, maar dapperheid en moed is er nodig om het echt aan te gaan. 

Ik had het helemaal weggestopt en hun bracht het weer terug. Een pijn die je vormt, zo diep vanbinnen. Er kwam ook een besef, stel nu dat ik al deze oude pijn van mijn eigen geboorte eerder had verwerkt, had ik dan wel kinderen gewild? Had ik dan wel een gezonde relatie opgebouwd?

 

Nu ik dit zo typ komen er heel veel gedachtes op: Wat nu als ik mijn eigen onverwerkte pijn eerder had aangekeken zou ik dan wel een man en kinderen hebben? Wat nou als ik dit voor mijn zwangerschap al had aangekeken zou ik het dan wel gehouden hebben?

 

Ik kan dit niet alleen dragen, ook ik maak weer een afspraak bij mijn therapeut. Ik kan en wil dit niet alleen dragen, ik reik uit naar hulp. Het is ok Cindy, je bent ok, je hoeft dit niet alleen te doen… 

 

Cindy is zwak…

 

 

Opnieuw leren… 

HELING ✨ IS OOK LOSLATEN VAN ANDERMANS ZIJN BEPERKINGEN….

Daar zit ze dan, super gevoelige kleine Cindy, die zich bijna nergens thuis voelt. En die van nature al in een hoekje gaat zitten.
Wat je onder de foto leest, is wat er op mijn rapport stond als opmerking in groep 6. Daar kan je mee thuis komen????

Met deze overtuiging heb ik heel lang geleefd, ook omdat ik bijna de hele basisschooltijd mezelf zo voelde. IK BEN ZWAK…..
Hmm ja, nu kan ik zien dat dit een tekortkoming was van mijn juffrouw, en niet van mij.

Zo heeft iedereen vaak een overtuiging gemaakt die niet van jou is, zoals van een juf, ouder, of pestgedrag van leerlingen. Deze zit vaak veel dieper dan je denkt, en daar kan je nu of op latere leeftijd nog last van hebben.

Bevrijd jezelf van deze overtuiging en laat me je helpen….. Of kom voor je kind om te helen en te leren begrijpen. Als je kind niet happy is op school, praat met je kind.

Wees zacht voor jezelf. Je ontmoet delen van jezelf waarmee je al lang in oorlog bent. Wetend dat ik er in die tijd ook gewoon niet was, ik distantieerde mezelf dus ik kon er ook niet zijn. Er is nu een hele andere ervaring, ik kan wel concentreren want ik ben er nog gewoon. Ik kan gewoon leren en in een klas zitten en nog luisteren naar wat de juf zegt, smile, een openbaring om mijn 40ste.

Ook ikzelf heb veel heling mogen doorstaan✨

Na dit inzicht en veel verwerking hierin, merk ik op dat ik me heel veel gedistantieerd heb in deze tijd. En ik ervaar nu een totaal andere energie, ik mag hier blijven. Ik hoef niet meer in dat vlucht mechanisme te zitten.

Ik, een volwassen vrouw , die heel goed kan leren en die zich weer kan concentreren. Ik er weer volledig durft te zijn.

Blijf dansen met het leven.

Dank je wel Cindy

Dit zijn de woorden die ik op de 3 de dag van de opleiding op mijn notitie boekje maak, dankbaar♥

De confrontatie met je trauma aangaan geeft je uiteindelijk de kracht om je eigen pad te durven bewandelen. Je voelt je krachtiger met en zonder andere, ik ervaar dat er meer heling ontstaat door het te delen en het samen te mogen doen.

Ik hoef het niet meer alleen te dragen, blijf nieuwsgierig naar elkaar en bespreek samen wat je gevormd heeft.

Heb jij vaak een ja gegeven terwijl je een nee voelde?

Of zei je een nee terwijl je een ja voelde? En dacht je achteraf ow dat had ik anders moeten doen, weet dat die instinctief komen vanuit een pijnstuk en onveiligheid.

Stap 1 is hierin eerst bewust van te worden. Het licht bestaat in de duisternis, ook ervaar ik zelf een gevoel van wat ik nu echt wil, een innerlijke rust komt over mij omdat ik weet dat ik er nu voor mezelf kan zijn.

Ik weet wat ik wil en wat ik nodig heb, dansen en dansen en dansen met het leven, hoe mooi.

⚡⚡⚡ Pijnstukken ⚡⚡⚡
Ik heb me aangepast aan mezelf, wat ik ben, hoe ik ben, hoe ik werk van binnen, wat mij happy maakt, en wat mij droevig maakt.
Leren leven met het leven alleen.
Ik weet nu dat er veel stukken zich voort drijven vanuit pijn, onbewust een vlucht reactie op vele vlakken.
Weet dat jij jezelf hebt en echt contact helend is. En in de tussen periode, heb je de kans om negatieve en positieve ervaringen te ervaren.
Door jezelf te zien en wetend waar je liefde hebt gemist, mag je weer uitreiken naar een diepere laag van verbinding ✨
Mezelf echt durven leren kennen en leren begrijpen???? geduld, maar toch ook begrensd, de daad bij het woord voegen en niet verschuilen achter woorden.

 

 

Je hoeft het niet alleen te doen…

 

 

 

Spiritueel

Het raakt me dat sommige nu afstand of bewust mij vermijden door mijn uitingen. Die is veranderd, en de woorden: die is een andere weg op gegaan. Kan je dit nog wel nu je dat doet, in mijn schoenen kan ik alle paden bewandelen, daar heb ik geen andere schoenen voor nodig.
Maar buitenom dat het me raakt, maakt het me nog dapperder!!!
Het maakt me sterk omdat mijn gevoel en ervaringen van mijn levensmissie nog duidelijker naar voren komen. Mijn eigen veld creëren ✨
Ik heb een open website over en voor mezelf gemaakt, niet voor marketing maar om mij te laten zien, om zo een voorbeeld te kunnen zijn voor een ander en te verbinden.
Om dit door te geven, mijn schreeuw om ieder te raken, om letterlijk en figuurlijk andere te verlichten. Dat is mij gegeven, de tijd van nu schreeuwt hierom.
Ik heb geen weerstand tegen hoe het nu is. Zonder het donker in te gaan komt er geen licht. Het geeft mij kracht, mijn levensmissie vast te houden.
Mij nog meer een heel mens te laten voelen.
“Gewoon Cindy te zijn”

 

WAAR KOMT EENZAAMHEID VANDAAN?
Voel je je anders dan andere, maar waarom….
Vaak gebeurt dit omdat we delen van ons weg hebben gestopt, en ze zo ook niet meer uitspreken. Door een slechte ervaring of zelfs traumatische ervaringen, heb jij je eigen waarde verlaagd of een overtuiging over de gebeurtenis.
En durven we emoties niet meer onder ogen te zien, alleen onze gedachtes winnen. Zo voel je je vaak steeds meer alleen, en zak je steeds verder weg van en in jezelf.
Je zit gevangen in jezelf…….
Uiteindelijk denk je dat je het ook veel fijner is in je uppie, maar dat is vaak een bescherm mechanisme.
Want dan worden we niet geconfronteerd met onze muur, wetende dat het daarachter veilig is. Zo komt er zelfs eenzaamheid in een massa vol mensen.
Eenmaal alleen, komt het nog meer binnen en ga je op zoek naar middelen voor afleiding.
Inzicht krijgen in je alleen voelen is vaak confronterend, maar ow zo verhelderend.

Gehechtheid

⚡⚡⚡Ruzie⚡⚡⚡

🏵️Het ontstaan van ruzie drijft vaak voort uit oude pijn stukken. Het zegt vaak niks over diegenen waar je ruzie mee maakt, maar meer over de bron van jezelf.
🌺Ook als je geen raad weet met je kinderen en daar veel ruzie mee maakt, is dat een teken van oude pijn en onverwerkt verdriet. Vaak zijn we niet opgegroeid met een veilige gehechtheid, maar dit kunnen we leren. Een jong kind is nog aan het co reguleren, dat houdt in dat je je vader en moeder nodig hebt om te reguleren van spanning etc. Mocht je een huilbaby hebben dan kan het zo zijn dat je zelf moeite hebt om met spanningen om te gaan of dit nooit geleerd hebt van jouw ouders.
🌼Met name onze onverwerkte gehechtheid geschiedenis kan ongemerkt onze volwassen relatie binnen dringen en daar vele problemen veroorzaken.
🌸Als we ons bewuster worden van onze oorspronkelijke blauwdruk, kunnen we onszelf werkelijk helen waardoor we een gezonder patroon creëren, en we de rest van ons leven profijt van hebben 💕
En zo ook onze naasten en kinderen.

Yin yoga en muziek

zenuwstelsel en in verbinding

Het is daarom dat ik doe wat ik doe, drum cirkels en yoga les geven. Het is zo voldoenent en vooral voor mijn lichaam, iets waarbij ik gewoon mag ‘zijn’.
                                                                                                                                                                                    Je to-do-list zit altijd vol, maak daarvoor eerst ruimte voor jezelf en zet dat bovenaan. Tijd wordt opgeslokt, dus jij hoort bewust voor jouw te kiezen!!!
Ja gewoon loslaten wat andere van je denken, ik hoor het veel mensen zeggen. Maar je mag nou juist bewust voelen waarom het iets met je doet, dat is wat mij zo geholpen heeft. Het bewust toe te laten, door de pijn heen voelen. En het niet wegstoppen of loslaten erdoorheen leren gaan en het er mag zijn maakt een totaal andere verbinding met jezelf.                                                                                                     
Wie worstelt met een slecht zelfbeeld? Weet dat dit ook allemaal te maken heeft met je ervaringen.
Leer mensen echt kennen en plots ga je meer helen. Ondersteun elkaar, en ik geloof erin dat we elkaar mogen helpen om te helen. Wij zijn hier met een reden, zoek je eigen groep om te verbinden.
KOM SAMEN, alleen ben je machteloos.                                                                                                                                
Yogahoudingen maken je lichaam leniger en krachtiger. Ook leer je je lichaam beter kennen door bewust te worden van de signalen die het geeft.                                                                                           Om je te kunnen ontwikkelen in je houdingen vraagt yoga, naast fysieke oefening, onder meer om zelfbeheersing, concentratie, ontspanning en innerlijke rust.
De wijze waarop je de houdingen uitvoert, vertellen dan ook veel over je geestelijke gesteldheid. Anders gezegd: de uitvoering van de houdingen laat het verband zien tussen wat er zich allemaal in jou afspeelt.                                                                                                                                                                  
Maar yoga is meer dan het doen van lichaamsoefeningen anders kun je net zo goed gaan fitnessen. Allereerst moet je weten dat lichaam en geest verbonden zijn; ze vormen een eenheid. Ze hebben een wisselwerking met elkaar en voeden elkaar.☯️
Lichaam en geest in balans, geef jezelf de ruimte om gewoon te “zijn”.